PROJE BİLGİSİ
İbrahim Kaya Evi
ZEYTİN AĞAÇLARININ SESSİZLİĞİYLE ÇEVRİLİ, TAŞIN SADELİĞİYLE BÜTÜNLEŞEN BİR YAŞAM..
Gömeç’in yükseklerinde, denizle gökyüzü arasında bir eşikte yer alan bu yapı; doğanın ritmini okuyan, geçmişin izlerini taşıyan ama bugünü yaşayan bir yaşam alanı olarak tasarlandı.
Ayvalık Mimarlık olarak, doğayla uyumlu, sade ama karakterli bir ev tasarlarken; manzaranın, ışığın ve taşın diline kulak verdik.
YERLE KURULAN DİYALOG
Yapının konumu, kırsal karakterini hâlâ koruyan bir dağ köyünde, geniş zeytinliklerin ortasında. Bu bağlamda tasarım sürecinde:
- Deniz manzarasını yitirmeyen ama ona teslim olmayan bir yerleşim tercih edildi,
- Hâkim rüzgâr yönleri ve güneş hareketleri titizlikle analiz edildi,
- Arazi eğimi, yapıların aralarındaki ilişkiyi belirleyen doğal bir rehber oldu.
- Geleneksel köy yapılarının izleri; taş duvar, saçak, zemin ilişkisi; çağdaş bir yorumla yeniden ele alındı.
MİMARİ YAKLAŞIM
“Manzara burada sadece bakılan bir şey değil, yaşanan bir şey.”
- Cephelerde yerel taş ve ahşap malzeme bir arada kullanıldı,
- İç mekânda açık renk yüzeyler, doğal ışığı yansıtarak ferahlık sağladı,
- Salon, mutfak ve yemek alanı tek bir açık plan içinde kurgulandı,
- Odalar gün boyunca doğal ışık alacak biçimde yönlendirildi,
- Teraslar, zeminle uyumlu kotlarda yerleştirilerek doğaya basitçe bağlandı.
İÇ MİMARİDE SADELİK VE DİNGİNLİK
İç mekânda gösterişten uzak ama detaylara özenli bir dil tercih edildi:
- Taş duvarlar, ahşapla birlikte çalışacak şekilde iç mekâna taşındı,
- Açık raf sistemleri ve sade dolap yüzeyleriyle görsel yük azaltıldı,
- Banyolar bile gün ışığıyla buluşturularak karanlığa kapatılmadı,
- Mobilyalarda zamansız ve işlevsel tercihler ön planda tutuldu.
PEYZAJ VE DIŞ MEKÂN KULLANIMI
“Doğaya dokunmadan, doğayla birlikte yaşamak mümkündü.”
- Zeytin ağaçları korunarak etraflarına yaşanabilir teraslar yerleştirildi,
- Bahçede lavanta, kekik, adaçayı gibi yerel bitkiler tercih edildi,
- Doğal taş döşemeler ve gölgelikli oturma alanları tasarlandı,
- İç ve dış mekânlar arasında görsel ve fiziksel süreklilik kuruldu.
BİR ZAMANLAR YAĞHANE; ŞİMDİ SESSİZLİK
Parselin geçmişinde hayvancılık ve zeytinciliğe dair yapılar — samanlık, ahır, yağ deposu — vardı. Bu izleri yok etmek yerine, sessizce hatırlatmayı tercih ettik.
Bugün bu yapı, hem misafir ağırlayan bir konut, hem çocukların döndüğünde sığındığı bir yuva, hem de doğanın parçası olan bir barınak işlevi görüyor.
İbrahim Kaya Evi, sadece içinde yaşamak için değil,
hayatla temas etmek için inşa edildi.
Taşıyla, toprağıyla, ışığıyla konuşan,
zamanla yıpranmak yerine zamanla derinleşen bir ev.
